Samut-sari #2 : Shonga-Shonga and Everything!

October 3, 2010 at 9:28 am Leave a comment

#1 Wala lang.

Lumalala na ata ang “premature alzheimers” ko. lols… wala… walang format ang post na ito. Rambol rambol na lahat ng dapat magrambol. at matira ang matibay!
Shonga Shonga. Yan ako. — madalas at madadalas pa sa mga susunod na araw. Teka bakit ba parang naging online diary ang post na to? Wala rin. Emo. Emong desperado. harharharhar.
Whew! Wag na naman sana sila atakihin na naman ng usual nilang sakit — yung mga taong madalas mag-trip kahit hindi naman adik. Actually mas malupit pa silang mag-trip sa tunay na adik!!! >_<
Mga adeeeeekkkkkkk !!!! Yan ang gusto ko isigaw ng bonggang-bongga sa peys nilang kung saan naka vulca seal na ata sa pagkakadikit ang attitude ng pang-ookray, panglalait at pamimintas. Tamaan sana kayo ng malupit na kidlat. Ayaw ko naman mag-astang asal hayup at kahit man lang sa online post na ito eh maging sibilisado man lang ako. Kahit na minsan gusto ko na idikdik sa sahig ang pagmumukha nung mga taong di mo malaman kung meron lang constipation at sumasama ang asal o ugale… Hay! Baka nga nagti trip lang. Kahit wala ka namang alam na atraso sa kanila, Buo na ang araw nila sa pamamagitan ng pagsisira naman ng araw ng ibang taong nakapaligid sa kanila… Tsk tsk… kawawa!
Why can’t we live in such a perfect world? Hmmm.. Talaga nga atang ganito kamakasalanan ang tao. Inggit. Galit. Kasakiman. In any order yan… huh.
O, wag ma-guilty nang basta basta : kung mabasa man ang post na ito. Kung wala ka namang ginagawang masama sa me akda ng post na eto o di mo naman siya kilala eh batet ka naman ma hu hurt at gaganti rin ng defensive at offensive na post??? Kaw lang ba ang may kaaway? Meron din naman ako. Me karapatan din naman ako magkaron ng kaaway hahahaha.

#2 Wala lang din.

O aminin na. Kahit puro “wala lang” ang subsection ng walang kwentang post na ito. Na curious ka pa rin basahin ano? (O, kung sino ka mang bisita ng tambayan na to) Aminin!

Sa totoo naman kasi me kalabuan minsan ang pag-iisip nating mga tao. Pag sinabing wala lang. Maraming posibleng kahulugan. As in, wala kang care, di mo concern, o wala lang na hindi masama ang loob mo pero sa totoo lang nagngingitngit ka siguro sa galit dun sa katabi mo sa lrt na di sinasadyang nakatapak sa bagong pedicure mong kuko. harharhar.. (sample scenario lang.) O di kaya , sasabihin mo wala lang na parang wa ka care o di ka nagiisip ng super deep pero sa totoo madalas ka ring tulala sa pag-iisip ng kung ano man.

Anyway, lately na realize ko :

Na ang pagiging maligaya, at malusog ay di lang basta pribilehiyo mo bilang isang tao. Bagkus, katungkulan o obligasyon mo  sa iyong sarili ang maging maligaya o malusog in all aspects, yung tinatawag na well-being;

Na kung ang gago o gaga ang tingin mo sa isang tao dahil naloloko ito or ikaw mismo ang nananamantala sa kanilang kahinaan; Mas gago o gago ka at mas masahol ka pa malamang sa hayup dahil nilalapastangan mo ang kahinaan nila. Gaya na lang ng me mga taong sa sobrang pagmamahal nila, pinagsasamantalahan sila ng mga taong mahal nila. (Ops, teka, officially nbsb member pa rin naman ako, kay tabil tabil na naman kasi ng isipan ko at ayaw na naman paawat sa pagdaldal eh! So in general observation lang naman ‘to..)  Kung sa palagay ng mga manlolokong yon walang kwenta at basahan yung taong nagpakatanga lang na mahalin sila, di hamak na sanglibot sangdaang mas tanga sila dahil hindi nila na-realize na pahalagahan man lang yung panahon at pagmamahal na iniukol sa kanila ng mga taong naging tanga lang na mahalin sila; Di lang sa romantic love applicable to ah. Love — of any kind.

Na minsan mas ok din ang maging shonga-shonga, clumsy (asiwa), sablayin,  lapitin ng kantyaw o kapalpakan pa minsan minsan para pagbigyan ang isang bonggang bonggang halakhak na madalas pa sa patak ng ulan tuwing summer. (??? Ang gulo ha. Summer expect ka ng ulan? harharhar) Kaya nga ganon ang analogy — Parang ang paglitaw ng ngiti o paghalakhak ay napakahirap nang gawin kung napakaraming pinagdaraanang problema  o mahirap na situwasyon  ang isang tao — na maihahalintulad sa imposibleng pagpatak ng ulan sa isang mainit na panahon ng tag-araw. Yan ganyan yon. Madalas seryoso ang mukha at tila napakalaking trabaho na ang magtapon ng ngiti. Kaya mas ok na ice breaker yung mga scenario na magkakamali ka at andun yung icebreaker — yung pansamantalang gawing katatawanan ang isang di sinasadyang pagkakamali; Yung tipong magiging tampulan ng joke at laughing stock sa loob ng isang linggo. Sampol, yung one time na natisod at halos madapa ako nun sa harap ng mismo ng crush ko nung highschool.. wahahaha. Tagal na non. Anyway sampol lang naman.

Na sa sobrang gulo, problemado ng mundong ito, masarap at masaya din ang mag-isa. Mas nakakapag reflect ka ng gusto mong gawin sa buhay mo pati yung pagtatama sa mga pagkakamali mo.  Make it a habit to spend time alone with yourself. Minsan sa dami ng pagkakahalu halo ng personality ng mga kaibigan mo, you need a moment of silence to find yourself. Your core. Bakit? Kung sakali na realize mo na, mapapansin mo na kung minsan hindi ka nagiging totoo sa sarili mo, yung mga ayaw at gusto mo, dahil nakikisama o nakikibagay ka mas madalas sa gusto ng iba. Lalo kung hindi ka masyadong open sa mga iniisip at prinsipyo mo na maaring iba sa kanila. Anyway, mapagtatanto mong lahat ng yon habang nag-iisa ka.  And when you get out of your shell at  once, mas vocal ka nang ishare sa kanila ito at mas maiintidihan ka nila —  It’s respecting people’s differences and uniqueness as individual.

Hay, kakapagod din ang mag-emo ha.. Pero it’s one thing that makes you feel you’re still alive. Cause you’re still capable of feeling.  Di ba? ^_^


Entry filed under: slice of life. Tags: , .

Leksyon, Kwentong Kutsero atbp #7 Samu’t-Sari #4 : Child of Tofu!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


KuntilButil – D’ BLAG-ger


Sino si kuntilbutil? Maaring ikaw, sila, o ako. Minsan normal, minsan hindi.

Calendar

October 2010
M T W T F S S
« Jul   Jul »
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

KuntilButil's Recent Posts

KuntilButil’s Posts Archives

Mga Naligaw at Napadaan

  • 18,741

%d bloggers like this: